Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Yan de Onzichtbare Singen.

We leven in zware tijden, wie zou het willen tegenspreken! Wel is de vreeselijke wereldoorlog afgeloopen, maar tot een eigenlijke verademing is het niet gekomen. Een dreigende wolk hangt nog over de wereld. Hoe zal het nog worden? Waar moet het heen met zooveel ontevredenheid, zooveel nauwelijks onderdrukten haat en wrok? Zij zijn beschaamd uitgekomen, die hoopten op een duurzamen vrede, op verzoening door een volkerenbond; bitter teleurgesteld zijn zij, die van de overwinnaars verwachtten, dat zij de wereld zouden hervormen in de richting van onomkoopbare gerechtigheid. Overal dreigt nieuwe haat, nieuwe heerschzucht, nieuwe landhonger. Overal dreigt ineenstorting. Alle verhoudingen zijn nog onzeker.

v» En wat zullen we nu doen in dezen veelbewogen tijd, waarin het oog geen enkel lichtpunt kan ontdekken, zelfs in de komende jaren? Zullen we doen als zij, die jammeren en klagen, dat ze in zulk een ongelukkigen tijd geboren zijn? Dat zou ons niet baten! Of zullen we als duizenden anderen trachten* alle leed te vergeten door allerlei afleiding en vermaak; door de genoegens, die nog gebleven zijn? Ook dat zou ons niet veel helpen, want we zouden daarin slechts een bedriegelijke verdooving vinden voor enkele uren, maar geen waren troost en bemoediging.

Dan houden we ons liever aan het voorschrift van

Sluiten