Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bekennen: bij was een vroom man; ja, een kind naar.'t gemoed. Toen in den aanvang zijner dreigende ziekte onze avondmaalsviering aanbrak, boe betuigde bij zijn leedwezen, dat hij niet met ons kon opgaan; hoe uitte hij zijn hoop, dat hij een volgende reis niet ontbreken zou. Om dat heugelijke feest niet te missen, regelde hij zijn terugkeer uit den vreemde, als hij ter ontspanning derwaarts toog. Luim of willekeur bestuurde nooit zijn gaan naar deze plaats. Waant niet, dat hij week aan week herwaarts opging, alleen gedreven door het besef van pligt, om, zoo als men zegt, een voorbeeld ten goede te geven; o waarlijk niet, voor hem zeiven had hij behoefte aan de prediking v#p Gods genade in Christus, aan de eischen en beloften des Evangelies. Zeven jaren geleden werd hij aan het hoofd onzer stad geplaatst; juist in diezelfde week vierde hij zijn zilveren huwelijksfeest. Bij zijne komst in onze kerkeraadskamer op dien voor hem gewigtigen eersten dag der week, door een zijner medeopzieners begroet, uitte deze de vrees, dat zijne standsverwisseling hem den post van opziener dezer gemeente zou doen nederleggen; maar hij betuigde terstond, zulk een eerepost te zullen blijven bekleeden tot den einde zijns levens; en gij, gemeente, zult niet vergeten, dat hij nog op den eersten dag van het jongst gevierde Kerstfeest met bevende hand de liefdegaven der armen heeft ingezameld. In uwen kring, waardige broeders, opzieners ! die hem zoo hoog geschat hebt, in uwen kring blijft zijn naam leven, zijne gedachtenis bewaard. En wat mij betreft — hoeveel reden heb ik den

Sluiten