Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevoelens? Iets dat in eenige evenredigheid — hoe gebrekkig, hoe luttel dan ook — staat met de onuitsprekelijke bitterheid van fyet lijden van den stervenden Verlosser, of met het doel van zijne offerande? Wat zeg ik, iets dat nabij het medelijden komt dat gij gevoelt voor een' onbekende wiens lijden u verhaald wordt, of voor den misdadiger die zijne straf ondergaat, of voor de denkbeeldige smarten op het tooneel, of in een aandoenlijken roman beschreven? Valsche gevoeligheid die de ware vernietigd heeft! — Overdreven teeder voor alles en allen, ongevoelig voor Hem alleen! Ontzettend ! maar ach ik vrees voor velen uwer maar al te waar! En is het niet daarom omdat gij het gevoel mist van de diepe ellende waaruit de Verlosser u gered heeft? Dit was bij Maria het geval niet, steeds was zij indachtig aan haar vroeger' rampzaligen toestand, en aan de haar bewezene weldaad.

En nu Geliefden! Volgen wij Maria-Magdalena bij het graf van haren Heer, want ook daar verloochent zij hare liefde niet. De eerste dag der week dan, reeds in den morgen-schemering begaf zij zich daarheen, maar vond de steen afgewenteld, en de spelonk ledig. Zij haast zich dit vreemde feit den jongeren, Petrus en Johannes te berigten ;""ook deze gaan, onderzoeken , en keeren terug, met een hart vol onrust, twijfel, verlegenheid. Maria-Magdalena echter verwijlt weenende nabij de grafstede! Het komt mij waarschijnlijk voor, dat zich in het hart van Maria iets, — al is het hoop, voorgevoel, of hoe zal ik het noemen, bewogen hebbe. — Het is moeijelijk onder woorden te brengen, want zij zeiven

Sluiten