is toegevoegd aan uw favorieten.

De algemeene genade

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steun gezocht. Haar schepen worden wel niet verbrand, maar ook niet als operatie-basis gebruikt.

Nu kan men oordeelen: dat is nog al logisch. Indien men het met de Gereformeerde dogmatiek niet eens is, kan men zich toch moeilijk op haar beroepen. Accoord! Doch de Gereformeerde dogmatiek behoort voor iederen Gereformeerde toch wel zooveel waarde te hebben, dat, zoo men meent van haar te moeten verschillen, haar argumenten concreet, liefst door eenige citaten worden weergegeven. Deze brochure ging er van uit de critische beschouwing niet te mogen beoordeelen zonder haar gronden in haar eigen bewoordingen te vermelden. Hoeveel te meer heeft de Gereformeerde dogmatiek daarop dan recht. En vervolgens zou men mogen verwachten, dat de objectief weergegeven argumenten werden ontzenuwd. Al kan men door krap toegemeten ruimte gedwongen zijn zich beperking op te leggen, aan deze methode heeft men zich om der waarheid en der rechtvaardigheid wil toch te houden. Maar hier lijdt de objectiviteit schade. Karikatuurteekeningen van de Gereformeerde dogmatiek werken hier ontsierend en verzwakkend. (Bewijzen volgen). Alweer niet opzettelijk. Maar omdat voor de bestaande Gereformeerde dogmatiek door de aangenomen geesteshouding niet dat respect kan worden betoond, dat haar toekomt.

Ongetwijfeld laat de leer der algemeene genade, gelijk die in de Gereformeerde dogmatiek werd uitgewerkt, vele vragen open. Trouwens, kan men één leerstuk aanwijzen, waarvan niet hetzelfde geldt? Deze open vragen moeten de Gereformeerde dogmatici van tegenwoordig en in de toekomst dringen om er een antwoord op te zoeken. Maar nooit kan dat antwoord worden gegeven, indien men de leer der algemeene genade loslaat. De open vragen vormen het program voor de voortgaande dogmatische bestudeering van deze leer. Hiervoor is nauwgezet Schriftonderzoek onmisbaar. Maar dan niet door de biblicistische richting in te slaan.

d. Tendentieuse exegese.

Deze vorm van critiek wil, zich beroepend op Calvijn, de Schrift hooren spreken. Uitnemend! Wie zou het anders wenschen? Maar dan mag zij niet met vooropgezette gedachten tot de Schrift komen. Anders hoort zij niet de Schrift, maar zichzelf spreken.

Meer dan eens heb ik mij in geschrifte tegen dogmatische exegese verklaard. Daaraan heeft men zich dikwijls bezondigd. Dan zocht men voor een bepaald dogma naar teksten. Vanzelf vindt men die ook. Doch de uitlegging wordt dan inlegging. De exegese wordt tendentieus, dit woord hier genomen in afkeurenden zin. Een gezonde theologie vordert, dat de dogmatiek de resultaten van een zelfstandige exegese inoogst.

Begrijpelijk wordt in de artikelen der bedoelde critiek meer naar teksten verwezen dan dat ze worden geëxegetiseerd. De omstandig-