is toegevoegd aan uw favorieten.

Verzamelde opstellen van Willem Zevenbergen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

objectieve recht zijn datgene wat achter dat subjectieve of objectieve recht is, en zou de rechtswetenschap die toch moet bepalen wat rechtspersoon is, wat subjectief of objectief recht is met deze bepaling niet het wezen van de rechtspersoon van het subjectieve of objectieve recht hebben aangegeven? Dat lijkt absurd. Tenzij het «wezen» weder evenals «realiteit» in empirischen zin wordt gebezigd en aldus beide vereenzelvigd worden en tusschen iets en datgene, wat achter dat iets is, geen verschil wordt gemaakt.

Wij noemen met K e 1 s e n de rechtspersoon een constructie onder het gezichtspunt van het behooren en hebben derhalve geen behoefte te vragen naar wat «achter» deze constructie zit. Staatsonrecht achten wij logisch onmogelijk, omdat de Staat rechtsstaat is en alle recht Staatsrecht.

Het dusgenaamde Staatsonrecht is juridisch niet anders te begrijpen dan als onrecht gepleegd en toegerekend aan de organen. Onrecht van de rechtspersoon, die niet is Staat, is stellig mogelijk. En deze rechtspersoon zal stellig verantwoordelijk zijn, in alle gevallen, waarin de verantwoordelijkheid afhankelijk wordt gesteld van het schuldloos onrecht. Een zelf-verantwoordelijkheid is voor ons recht niet mogelijk, omdat art. 1401 vooreerst de toerekening bindt aan eigen causaliteit en teleologie en bovendien schuld wordt vereischt, welke schuld o. i. in subjectieven zin is op te vatten. Van een handelen van de rechtspersoon, handelen als psychologisch begrip, kan nimmer worden gesproken. Steeds wordt in dit verband het willen in normatieven zin genomen. Zal ooit de rechtspersoon zelf-verantwoordelijk zijn voor daden van een mensch, dan — het volgt uit den aard der zaak — moet een rechtsregel aanwijsbaar zijn, die dit gebeuren, deze daad aanmerkt als betreffend de rechtspersoon. Dit mag bedoeld zijn, als men spreekt van het handelen binnen den kring zijner bevoegdheid.