is toegevoegd aan uw favorieten.

Tooneel-poëzy van het kunstgenootschap Oefening beschaaft de kunsten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«8 zama,

't Geen tot bevordring van uw vryheid kon verftrekken ? Ook geene uitwisfling ?

Ferdinand.

Niets; niets wist ik ooit te ontdekken. Ja zelfs de dood, die aan den ftervling, in 't verdriet, Een wenschlyke uitkomst fchenkt, bood ook haar hulp my Zo dra myn fchreijend oog de zon in't oost ziet daagen,(niet« Vernieuwt myn leven weêr, vermeerdren myne plaagen. Daar 'k hoopte dat myn ramp my zou ter neder liaan, Schenkt ieder dag my fterkte om 't ftryden dóór te ftaan. Myn hart, dat billyk reeds gefmoord ware in zyn zuchten; Myn ligchaam, dat voorlang, door zorg en ongenugten En arbeid afgemat, eene uitkomst had verwacht In 't alverllindend graf, krygt daaglyks nieuwe kracht. Elviro.

Is 't mooglyk! hebt ge alhier reeds zo veel tyds gefleten ?

Kan dan uw Vaderland u zo geheel vergeeten ?

Ontdekt zich dan geen vrind , noch eenig bloedverwant,

Die zo grootmoedig is, dat hy...

Ferdinand.

Myn Vaderland! ^cjen 'k Durf dat, om 't groot gevaar waarin 'k my zou bevinAan dees barbaaren niet ontdekken; en.. .myn vrinden !... 'kHad vrinden; ja, zo lang 't geluk my bleef op zy', Maar toen my dat verliet, verlieten ze allen my. Een ongelukkige is in 't oog van andre lieden Befmetlyk: ieder tracht zyn aangezicht te ontvlieden.

El.