is toegevoegd aan uw favorieten.

De vriendin van't vaderland.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(75 )

loofs, door den zuiveren glans der waarheid, ontdekt, en met verontwaardiging vergruisd. Mijne ftiile overdenkingen bij het graf van eenen vriend zullen, hoop ik, mijnen landgenooten niet mishaagen.

OVERDENKINGEN BIJ HET GRAF VAN EENEN AL TE VROEG GESTORVEN LE E R3AR, DIE, VOLGENDS ZIJNE EIGEN VERKIEZING, BUITEN HET KERKGEBOUW IN DEN VRIJEN SCHOOT DER NATUUR RUST.

Geene verfchrikking legert zich hier, om het graf van mijnen geftorven vriend,wiens naam op den vreedzaamen boezem der natuur, voor het oog des wandelaars, pronkt. Geene angstwekkende echo's herhaalen hier mijne eenzaame voetltappen, of doen mijne ftiile zuchten, langs uitgebreide wanden en grijze kerkgewelven , fleepend weêrgalmen. Neen, mijn vriend fiuimert onder de luifende koeltjens der lente, die over zijn graf zweeven, en die de geurige lijkoffers der bloeiende veldviooltjens om zijn rustend gebeente verfpreiden. De zwijgende eenzaamheid,die vertrouwelijke vriendin der treurenden, nodigt mij , om de jammerklagten der vriendfchap in haaren boezem uit te ftorten. Ja, hij flaapt; zijne taak was aan deze zijde der eeuwigheid voltooid. Nog in den bloei des leevens verliet hij den kring der oefening en der ontwikkeling, om de onzichtbare waereld, om de gewesten der hooger volkomenheid in te gaan. De buigende grashalm, die hier om ziin graf met eenvoudige bevalligheid ontluikt, is voor zijne vriendin de beeldenfpraak van zijn altijd nuttig, van zijn vaak miskend, K 3 mm