Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Charlotte Summers soq

Wil wel, die zoo edelmoedig was van je vyftig Pund te zenden. Kom, fta open fchryf aen alle bei , en ik verzeker je; je zult voor den avond zoo ryk wezen, als eer je beftoolen werd, en al je fchulden betaeld daerenboven. Neen, ant¬

woorde de Juffer, op een drifdgen toon, ik wil liever fterven, dan zulk een laeg ding te beginnen, dat ik my tot een van

beiden zou keeren. 't Is heel goed,

Mejuffer, antwoorde de andere, zeerfnibbig, wees zoo boos niet; ik heb myn raed maer gegeven; wil je dien niet volgen, dan kan je *t laten , maer ik begryp, dat je wel zien zult dat je zult moeten, of 't zal in 't kort noch erger

loopen. En aldus vloog ze de Kamer

uit, en liet de troostelooze Juffer Summers in noch grooter verlegenheid dan te voren.

't Zou moeilyk vallen den doodsangst te befchryven, die dit ongelukkige jonge fchepfel uitftond, want het overige van den dag en den volgenden nacht kon zy geen oogenblik flapen, en hoe zy'c meer overdacht, hoe zy min de waerfchynlykheid zag van uit deze moeilykheid uit te ra: ken, en hoe naerder haer het uitzigt voor i haer toeftand in het toekomende voorkwam. Maer in haer grootlten nood kwam i het haer nimmer in de gedachten eenig iberouw te hebben, dac zy Mevrouw \Wel%aed had verlaten; de overweging dat alles, watzy leed en uitftond voorcvloeiP 3 de

Sluiten