is toegevoegd aan je favorieten.

Maandblad van de Nederlandsch-Indische vereeniging voor vrouwenbelangen en gelijk staatsburgerschap, jrg 9, 1937, no 12, 01-12-1937

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Engeland het aantal vrouwelijke artsen steeds toeneemt.

6000 van de 59.000 artsen zijn vrouwen, ruim 10% dus, en de vraag van de zijde van het publiek en de openbare instellingen naar vrouwelijke doktoren neemt steeds toe.

Het percentage vrouwen is onder de medische studenten nog grooter, verleden jaar bedroeg het 15%.

VROUWEN BIJ POLITIE EN GEVANGENISWEZEN.

Zooals wij reeds meerdere malen in ons maandblad bespraken, zijn er in verschillende landen in Europa vrouwen werkzaam bij de politie en het gevangeniswezen, als inspectrice en zelfs ook als politie-agent.

De Londensche politie b.v. heeft een vrouwenafdeeling, waarbij 140 vrouwen dienst doen.

Ter voorlichting van degenen, die zich vaak afvragen, ook hier in Indië, is het nu juist zoo noodig, dat er vrouwen bij de politie werkzaam zijn, wil ik hier aangeven waaruit de werkzaamheden van de vrouwen bij de Londensche politie bestaan. Zij moeten onderzoek doen naar aanvallen op vrouwen en kinderen en indien dit noodig blijkt te zijn, ook toezicht houden op het welzijn van de slachtoffers; vrouwen, die op den openbaren weg een ongeluk krijgen of ziek worden of aan geheugen-stoornis lijden, verzorgen.

Voor de bewaking en het escorteeren van gevangen vrouwen zijn haar diensten noodig, terwijl het recherche-werk, waarbij door haar in burgerkleeding toezicht wordt gehouden op de veiligheid van vrouwen en meisjes op den openbaren weg, eveneens tot haar taak behoort.

In iedere samenleving, die bestaat uit mannen en vrouwen, zal er bij de politie dergelijk werk te doen zijn, dat bij voorkeur verricht zal moeten worden door vrouwen. Ook hier in Indië ligt er op dit terrein nog veel vrouwenwerk te wachten. Zijn het niet de vrouwen zelf, die hierop de aandacht moeten vestigen in de eerste plaats en alles in het werk stellen, dat in deze leemte wordt voorzien ? Het kan niet anders, dan in het belang van de gemeenschap zijn, dat de vrouw ook hier de voor haar geëigende plaats inneemt en vervult. En vooral wanneer men voor deze

functies de vrouwen weet te krijgen, die aan de hiervoor te stellen eischen kunnen voldoen.

En deze eischen moeten hoog gesteld zijn, evenals ook voor het mannelijk politie-personeel. Dat men er in Londen ook zoo over denkt, lezen wij in een bericht hierover in „Vrouw en Gemeenschap". De eischen in de groote Engelsche stad gesteld aan haar vrouwelijk politie-personeel, zijn zelfs zóó hoog, dat men er het groote tekort in deze afdeeling aan toeschrijft, er zijn n.1. niet minder dan 50 vacatures en dit getal mag wel groot genoemd worden op het totaal aantal van 140 vrouwen.

En inderdaad lijkt het ons vaak niet gemakkelijk spoedig candidaten te vinden, die aan al de gestelde eischen kunnen voldoen. Behalve de gaven voor het gewone routinewerk van de politie, moeten de vrouwen, die in aanmerking willen komen voor dezen dienst, een goede opvoeding genoten hebben, vriendelijk zijn en geduldig, redelijk in haar optreden en het vermogen hebben snel te denken en te handelen. Behalve dat moeten zij hebben zin voor humor, een waakzaam oog, een onderzoekenden geest en een krachtig gestel!

Men zou kunnen zeggen: „Een ideaal mensch dus".

Toegegeven, dat er aan werkkrachten bij de politie, mannen zoowel als vrouwen, hooge eischen gesteld zullen moeten worden, wat karakter en persoonlijkheid betreft, toch lijken ons de eischen, die hier genoemd worden, wel wat al te zwaar. Zeer zeker zal men hiervoor moeten zoeken onder de menschen, waaruit men anders over het algemeen niet de candidaten voor het politie-werk zoekt.

Men schrijft, dat de ervaring geleerd heeft, dat vele vrouwen, die zelf nimmer aan een loopbaan bij de politie gedacht hadden, bijzonder geschikt bleken te zijn voor het politiewerk. Hier ziet men hetgeen wij beweerden bewaarheid.

DE GRIEKSCHE VROUW.

In ,.De Vrouw .en Haar Huis" troffen wij een interessant artikel aan over de Grieksche Vrouw, geschreven door Else Syriër.

De schrijfster vertelt daarin hoe deze vrouw tegenover de maatschappij staat, juist zoo'n beetje tusschen de vroegere