Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

268

DE VEREENIGDE TIJDSCHRIFTEN

Ook hier een bewerking; het origineel is voor piano, vierhandig gecomponeerd, 't Is moderne muziek, goed voor het instrument geschreven, die spelers met ontwikkelde techniek zeker zal boeien.

Vincent d'Indy: Oeuvre 35, Tableaux de Voyage. Six pièces a 4 mns, transcrites. Le recueil, net frcs. 7.—.

Hier het omgekeerde: de oorspronkelijke zetting (in 13 nummers) is voor twee handen geschreven. Goede muziek, hier en daar mooi van stemming; niet te moeilijk, aan te bevelen aan hen die eens iets anders dan gearrangeerde symphonieën willen spelen.

Uitgaaf van J. & W. Chester, Londen.

Chester Library: Wassili Safonoff, Nieuwe Handleiding voor den Piano-Leeraar en Leerling. — Prijs ƒ 1.50 net.

Dit is een — zeer goede — Nederlandsche vertaling van het werkje, dat ik voor eenigen tijd met ingenomenheid mocht aankondigen. Het is thans binnen het bereik gekomen van velen, die voorheen er niet van konden profiteeren. Ten onrechte is de naam van den vertaler verzwegen.

Uitgaven van Enoch and Sons, Londen.

a. Julius Harrison: Worcesterhire Suite. I. The Shrawley Round. — II. Redstrong Rock. III: Pershore Plains. — IV: The Ledbury Parson.

Een aardig, prettig muziekstuk! Het is vol met blijkbaar, op volksmelodieën geïnspireerde zinnen. Of zijn het wellicht directe aanhalingen? Hoe 't zij: daar klinken ons folkloristische klanken uit tegemoet.

De Suite is niet al te moeielijk; de schrijfwijs voor de piano is goed en practisch.

Jammer — naar mijn persoonlijke meening — dat in II weer een reeks drieklanken voorkomen, die natuurlijk een opvolging van „open kwinten" veroorzaken. Die goedkoope manier moest nu maar weer eens worden afgeschaft!

b. John Heath: 4 Humoresques.

Wat aan deze stukken modern wil zijn, is n. m. m. gewild, geforceerd, onnatuurlijk. Dat ook hier de kwintengangen niet ontbreken, spreekt van zelf. Nog hinderlijker zijn mij de opvolgingen van vele groote seconden, en daarbij vraag ik ook weer: waarom dat goedkoope gedoe?

De eerste drie stukken zijn niet moeilijk; het vierde zéér!

John Heath: „A Child's Night".

Muziek van denzelfden aard als het hiervoor besproken stuk, met dezelfde kenmerken en hoedanigheden. Het verband met den titel is mij niet geopenbaard! Wanneer, indertijd, een van mijn kinderen 's nachts zóó onrustig was en zoo te keer zou gaan, had ik zeker den dokter gehaald. Het slot van 't stuk, getiteld „Good morning", wekt het vermoeden, dat de kleine met het verkeerde been uit bed is gestapt.

Uitgaven van J. & W. Chester Ltd., Londen.

a. Joseph Jongen: Op 60, Suite en Forme de Sonate.

I. Sonatine. — II. La Neige sur la Fagne. III. Menuet dansé. — IV. Rondeau.

I. vol van niet-gemotiveerde hardheden en slordige, slechtklinkende stemvoeringen. Het tweede thema: een koraal-achtig stuk met fladderende tusschenspelen, is Chopin nagevolgd (cis-moll Scherzo, maar daar is 't mooier!)

II. harmonisch leeg; de 5/4 maat doet gezocht en onnatuurlijk aan; de „klaviersatz" is niet geschikt om een mooien klank te bevorderen..

III. ook hier leegte! — eigenaardig een reeks van sext-accoorden, op een d als orgelpunt.

IV. begint als een kinderstukje, wordt later vrij moeielijk. Het herhalen van dezelfde f iguur werkt vervelend. De componist is blijkbaar niet sterk geïnspireerd geweest toen hij deze Suite schreef.

b. Eugène Goossens: Two Studies, Op. 38.

Sluiten