Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL. n?

het geluk des levens leeren kennen, uit uwe armen alleen zal ik in het graf ftygen! — Ga, ga heen , Signora ! als gy geen ander middel kent om my te redden; vaar wel dan, ik bedank u.

ELVIRA.

Ha! zo behaagt gy my. Laat my dien trotfchen waan, dat ik uwe liefde zou verdiend hebben, als uw hart nog vry ware. Zou ik uwe gelukkige vrouw benyden. Foei! weg met dit on, edel gevoel! Terftond Elvira, verdik het door eene belanglooze daad! Hier, Jongeling! neem deezen dolk, en volg my. Ik breng u in Pizarro's flaapkamer ; gy doorboort dat trotfche hart; de fchrik breidt zyne vleugelen uit over het gantfche leger, en in de eerfte verwarring, by het eerfte moordgefchreeuw, als alles door elkander en tegen elkander inloopt, dan vluchten wy tot de uwen over. Daar zal ik de vreugdetraanen van uwe vrouw op myne wangen voelen, daar zal ik het geftamel van uw kind hooren, en alle myne trotfche ontwerpen vergeeten. Welaan, volg my!

alonzo.

Zou ik een mensch in den flaap vermoorden? Neen! al ware hy myn verbitterdfte vyand.

ELVIRA.

Ik haat deezen Pizarro, omdat hy my verraderiyk behandelde, en ik veracht hem , omdat hy H 4 den

Sluiten