is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe geluiden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GEVOEL EN VERSTAND

DE wereld is zoo groot en wijd En zonder einde schijnt de tijd. Och, eens was ik zoo zorg'loos bhj Of zoo vol smart. Eens leefde ik 't leven, Dat smart en vreugde ons kan geven. Thans schijnt mijn mensch'lijk voelen gansch verdwenen.

De eindeloosheid van 't heelal

Ligt stil en dreigend om mij henen.

Hoe zou ik lachen, zou ik weenen?

Wat geven menschenlach en droefheid hier,

Alwaar oneindigheid alleen getuigt

En al wat leven heeft, deemoedig nederbuigt.

Ik wil niet buigen, onbeweeglijk sta ik.

Ik durf niet honen, want van angst verga ik ...

Och, waar' het niets tenminste mij nog vrij;

Och, waar' 't nirwana mijne ziel nabij!

Het zijn, te diep van zin om te verstaan,

Het kwelt mijn geest te zeer; ik wil ten onder gaan.

Er drijft een wolkje door de lucht,

*t Is of het vlucht!

Het witte wolkje; 't wollig lam.

Daarginder nadert kwaad de ram,

Zijn horens naar omlaag; zijn snuiven

Maakt schaapje's wollig haar aan 't wuiven.

102