is toegevoegd aan je favorieten.

Thomas Woodrow Wilson

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

5

-Wilson's kracht, zoowel als gouverneur van New-Yersey als in vroegere en latere functies, heeft ten allen tijde gelegen in zijn eenvoud. Men kan, aldus Bliss Perry, een der hoogleeraren van de beroemde Harvard University, afkeur voor hem gevoelen of sympathie jegens hem toonen, twee' of drie onomstootelijke feiten betreffende zijn loopbaan echter kan men niet straffeloos uit het oog verliezen. Het eerste acht Perry zijne gewoonte om te slagen in wat hij onderneemt; als vorscher op het gebied van den parlementairen regeeringsvorm, als docent, als schrijver, als redenaar had hij zich reeds twintig jaar geleden een onbetwisten en schitterenden naam veroverd. Hij heeft zich daarnevens reeds vroeg in het leven onvermoeiden arbeid tot levensgewoonte gemaakt. En hij had vertrouwen in eigen logica en eigen gevoelens en hij raadpleegde nooit onnoodig veel anderen. Dit heeft hem geenszins geleid tot een kluizenaarsleven en ook was hij van niets verder af dan van een autocraat, behalve daar waar zijn gewoonte om eigen beslissingen te nemen en eigen verantwoordelijkheid daarvoor te aanvaarden, dit medebrachten. Er zijn er wel, die meenen, dat Wilson de lijfspreuk van Disraeli: „Nooit klagen, nooit toelichten" tot de zijne heeft gemaakt; geklaagd heeft hij inderdaad zelden of nooit, toegelicht in den laatsten tijd wat meer! Als iemand hem kent, zoowel in zijn gedachten als in zijne daden, dan is het zeker kolonel House, zijn vertrouwde vriend aan wien hij ten aanzien van de Europeesche aangelegenheden een opdracht gaf van zoo wijde en zoo beteekenisvolle strekking als maar zelden politiek is gegeven. Naar het oordeel van House is er geen kracht in Staat om Woodrow Wilson terug te brengen van een eens opgevat besluit. Lang beraadt hij zich, maar is zijn beraden ten einde gekomen, dan is de weg hem duidelijk. Hij weet het geheim van zijn voornemens te bewaren en er zijn er maar weinigen, die er zich op kunnen beroemen deze tevoren te hebben gekend.

Wie nu meent, dat dit wachten is het in hinderlaag liggen van den sluwen, politieken slimmeling, die geen risico wil aanvaarden, maar zijn deel in de winst van het krakeel niet 209