Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bUjven" krachtig openbaart. En de schrijver haalt deze woorden van Prof. Unruh aan: „In Rusland beleeft men God. Het is opmerkelijk en bewonderenswaardig, dat men juist heden ten dage in Rusland God vindt en ziet. Men grijpt Zijn hand, omdat die hand dagelijks naar onzen nood blijft uitgestrekt. Eiken dag opnieuw heeft men gelegenheid om als uit Gods hand te leven, niets van de omstandigheden of van zichzelf, maar alles van God te verwachten Men voelt z'n lichaam ten onder gaan, gelijk Job; ja, men voelt het letterlijk wegsterven in ellende, ziekte, koude sneeuw, en zie.... toch ia God overal, aan den eindpaal van alle wegen, van alle mogelijkheden. Hij staat daar vóór ons: welk een grootheid in dat beleven van Gods tegenwoordigheid! Hij is de onschatbare gave in dezen tijd aan ons geslacht geschonken."

En de beer Maury besluit aldus: „Zonder eenigen twijfel worden de Christenen in Rusland vervolgd op ontzettende en verfijnde wijze, met vastberadenheid en zonder mededoogen, tot het bittere einde toe. Wij moesten de handen van onze broeders ondersteunen en hun harten schragen, terwijl zij daar in een beslissenden strijd zijn gemengd Het is de strijd der Kerk."

Zeker, de Kerk moet de handen der broeders ondersteunen eb hun harten schragen. Maar is dat voldoende?

Moet de Kerk niet zelf in het strijdperk afdalen?

Zij is er toe verplicht, want de vijanden van het geloof hebben buiten Rusland bondgenooten en medeplichtigen, n.1. allen die, om politieke redenen of uit eigenbelang, de SowjetRegeering, voor de vervolgingen mede aansprakelijk, steunen en haar in de gelegenheid stellen zich te handhaven.

Moge de Kerk al aarzelen om personen te veroordeelen, laat zij tenminste de daden ondubbelzinnig afkeuren.

Wij weten wat daar in Rusland plaats heeft,

Sluiten