is toegevoegd aan uw favorieten.

De pastoor van Ars

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een ijverig geestelijke, maar ook een zeer eerzuchtige, die sinds lang er naar streefde den heilige als pastoor op te volgen en de bedevaart van Ars naar zijn inzichten te organiseeren. Maar het onverwachte zou gebeuren, de pastoor was niet opgewassen tegen de jeugdige kracht van den abbé, de pastoor voelde zich weldra als de mindere, hij gehoorzaamde en de abbé gaf zijn bevelen. En de parochie in zoo krachtige handen ziende, laaide de oude verzoeking om zich te verbergen weer op. Om te ontkomen aan een mogelijke vervolging van de talrijke pelgrims wilde hij weer in het geheim ontsnappen. In den nacht van 11 op 12 September zou hij zijn plan uitvoeren. Enkel aan Catherine en haar twee mededirectrices der Providence ging hij zijn vertrek mededeelen onder strenge geheimhouding. Maar iemand, die op dat oogenblik buiten de voordeur van het kinderhuis stond, hoorde zijn woorden en verraadde het geheim ; er kwam groote beweging in het dorp en toen het donker werd, stelden de menschen zich op om de pastorie te bewaken. Kort na één uur verscheen een klein lichtje aan de achterdeur der pastorie in den tuin, men hoorde hoe de struiken der groene haag op zij geschoven werden. De pastoor kwam buiten in het schemerige licht, zijn brevier onder den arm, en in de hand, als een boer, een pakje met wat linnengoed gebonden in een grooten zakdoek. Dit was wel de ,,pauvre malheureux prêtre ', uit de hooge gebedssfeer, waar de geest vrij was van de materie, neergezonken in arme menschelijke zwakheid. En het wordt een aangrijpend drama : een groote menigte menschen, die vóór de kerk en onder den toren zijn komst afwachtten op het gewone uur, begint hard te rennen naar de pastorie. Zij