is toegevoegd aan uw favorieten.

Het keizerlijke Weenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vier uur op en reed om zeven uur naar de Hofburg om er ministers te ontvangen en audiënties te verleenen. De werkwijze, zooals hij die bij zijn troonsbestijging had aangenomen, bleef tot het einde van zijn regeering bijna zonder verandering gehandhaafd. Zijn stiptheid en nauwgezetheid waren legendair. Men kon er altijd zeker van zijn bij iedere gelegenheid den Keizer precies op de minuut af te zien verschijnen. Principieel verschoof of veranderde hij niets. Zijn strengheid voor zichzelf begon bij zijn kleeding en eindigde bij zijn net, duidelijk handschrift. Een der vleugeladjudanten, admiraal Ritter von Höhnel, heeft een beschrijving van Keizer Frans-Joseph en het Weener hof in het begin van deze eeuw nagelaten. Daarin ziet men hoe ’s Keizers tijd van den vroegen morgen tot den laten avond door actenarbeid en representatieve plichten in beslag werd genomen en hoe streng hij in ieder detail aan de eenmaal aangenomen werkwijze vasthield, hoe hij in zijn kamers in de Hofburg niets, hoegenaamd niets, wilde veranderd hebben, mocht de toestand er ook al met het meest elementaire begrip van modem comfort strijden. Men leert uit deze gedenkschriften het intieme leven van Frans-Joseph kennen, hoe hij in Ischl met zijn dochters en kleinkinderen leefde, hoe hij er jaagde, geheel op de oude Alpenlandwijze, hoe het in het slot Gödöllö toeging, waar hij, sinds den dood der Keizerin, steeds alleen met een gevolg van dienaren verbleef, maar ook en vooral hoe FransJoseph tot het einde zijner dagen zijn eenvoudige nuchtere leefwijze behield, die hem reeds als knaap eigen was. Niet alleen tegenover zijn gasten, ook tegenover zijn dienaren was hij steeds hoffelijk en tegelijk vol waardigheid, een Keizer in den volsten zin des woords. Uit de herinneringen van von Höhnel en andere officieren en beambten, die hem persoonlijk gediend hebben, kan men als slotsom dit vaststellen: de oude Frans-Joseph was