is toegevoegd aan je favorieten.

De drie dwazen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ping?... Kom, tob er niet over. Ik heb toch óók zoo veel geleden; dat weet je toch, door Henri Godefroid, door het kind, door mijn ouders... En toch ben ik nog blij, dat ik leef... Elk mensch is gesteld voor zijn kring, groot of klein, en daar moet hij maar voor zorgen. Meer kan God niet van ons verlangen; vind je ook niet?..."

„Lina," zei hij, zijn oogen gesloten, in zichzelf verzonken, „je moest eens weten, wat ik allemaal gewild heb!... Het was mooi!... Maar ook zoo zwaar! Om dat te kunnen moet je Christus zelf zijn. Een groote magnetische kracht, die alles aantrekt. En gelijk moet je zijn een vuur en toch zelf niet verbranden, net als het brandend braambosch van Mozes... Arme Don Quijote en... Sancho Panza!..Hij bleef even in weemoedige overdenking van de omzwervingen met zijn „discipel" voor zich uit staren en Carolien zag hem van terzij monsterend aan. Het verwonderde haar hoe opgeknapt hij er weer uitzag in vergelijking met den vagebond, dien avond in Rotterdam. Doch ze voelde, dat hetgeen de Directeur gezegd had, waar was; wanneer hij vrij kwam, zouden ze zich op teleurstellingen voorbereid moeten houden. Er konden inzinkingen plaats hebben. Er was evenwel alle hoop, dat het verlaten van deze omgeving een genezende uitwerking zou hebben. Hij moest voor alles genoodzaakt wezen weer gauw zelf zijn brood te verdienen in gestadigen arbeid, vol afleiding. Weemoedig glimlachend schouwde zij op de vele bonte bloemen, die uit zijn verbeelding opbloeiden en verwonderde zich als een moeder over zijn gouden vizioenen van een betere wereld. Doch het was ook bijna niemand mogelijk bij dezen, in de onwerkelijkheid levenden mensch, met zijn nerveuze energie, onverschillig te blijven. Daar was een onuitputtelijke muziek in hem. Hij was een kind, dat zich vastgehouden had aan wat het had meegebracht uit de oneindigheid, waaruit wij allen voortkomen; aan het erfdeel, dat de meesten van ons liever als onbruikbaren ballast in den maalstroom der samenleving willen verliezen; want om te slagen, behoeven