is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„Nee waarachtig, daar heeft U gelijk in!" sprak Bunt getroffen.

„Hij stelde geen enkele vraag! Maar er gebeurde „meer. Hij loog, want hij liet het eerst net voorko„men of hij eigenlijk niet precies wist wanneer en „hoe die kisten waren weggehaald. Herinner je „maar. Hij vroeg telefonisch aan zijn boekhouder, „hoe dat was. Maar even later zei Dirksen, dat meneer „van Andel, zoodra de kisten weg waren, hem speciaal had gelast om de zaal eens een extra goeie „beurt te geven, dat wil zeggen, dat dus alle resten „en sporen van de inpakkerij zoo gauw mogelijk „moesten verdwijnen!"

„Goeie hemel, ja meneer Vermeer," stamelde Bunt, „dat is me volkomen ontgaan!"

„Kwestie van politiëele intuïtie of „feeling", troostte Vermeer, „maar dat komt wel op de duur. „Goed, bovendien was die schoonmakerij ook daarom „iets bijzonders, omdat dit anders maar hoogstens „eens of twee keer per jaar gebeurt. Maar er is nog „meer! Zoowel toen ik Dirksen, als toen ik Puf „polste, mengde van Andel zich geheel onnoodig „in die ondervraging en wel speciaal door te infor„meeren of Puf dan wel Dirksen, ook iets bizonders „bij dat Napoleon-beeld hadden waargenomen, toen „ze dat beeld verdroegen, let wel: verdroegen!"

„Goeie genade... dat is een Freudiaansche verspreking..." riep Bunt uit.

Vermeer knikte lachend.

„Bravo! Goed gezien. Want nietwaar, wat valt „je in de eerste plaats op als je iets draagt of verdraagt? Het gewicht natuurlijk! En bij van Andel