is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sluiten, moeder. Of wil je soms verhongeren, of in 't armenhuis komen?"

„Ik ben al zoo oud."

„Ga dan ergens op logement en dan betaal ik den kost en 't slapen."

„Bij 't bedelvolk inwonen?"

„Alsof je vroeger nooit geslapen hebt in het kwartj eshotel. Mensch, wat ben je kort van memorie."

„Nee. Ik doe dat niet; dan maar weer den dijk op met parapluies."

„En dan ga je van de woeste verdienste zeker wonen

in een paleis?"

„Wat ben je toch hardvochtig, Peter. Hoe kan je 't je moeder aandoen."

„Wil je dan mee met me naar Frankrijk? Dan zal ik eerst een paar jaar leven als een mol onder den grond en sparen voor een nieuwe kraam."

„En voor een schip?"

„Nee, dat bereik ik toch niet in korten tijd. Ik hou het voorloopig op een wagen."

„Goed, jongen. Ik zal meegaan met je. Alles, alles zal ik doen."

„Eindelijk zal ze meegaan. Eindelijk. Had dat voor drie jaar terug niet gekend? Dan zaten we nou niet

aan den grond."

„Moet jij me dat verwijten, Peter? Laten we liever alles vergeten en probeer jij nou maar of je vaders stand weer inverdienen kunt. Toe, jongen, toe Peter, doe het zoo en verwijt jij me nooit meer wat."

„Ja, ouwe, als 't me lukt .... goed. Dan gaan we weer rijen door de landen. En .... bon, laat het dan