is toegevoegd aan uw favorieten.

Ole Tuft

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het was en bleef stil rondom hen en tusschen hen; zeer stil. O, maar! Daar gleed hare hand ongemerkt vanzelf op zijn arm en bleef er rustig liggen en in de gewone houding van een paar verloofden wandelden zij voort. Een onbeschrijfelijk gelukkig gevoel doortintelde hem; zacht zeer voorzichtig drukte hij hare hand tegen zich aan, zonder haar daarbij in de oogen te durven zien. ... .

Spoedig verrees de stad uit de avondnevelen voor hunne blikken. Het touwwerk der schepen zag er uit als torens; het geleek nog meer op het dicht saamgevoegd touwwerk dat men aan speelgoed-scheepjes, of bij den banketbakker aan zijne taartversieringen ziet. De huizen kwamen in flauwe omtrekken te voorschijn, maar kleuren waren niet te ontdekken. Alles was goed bezorgd en m de schemering zorgvuldig ingepakt en de oude rotsen hielden

de wacht.

,Wil-je mij niet het een of ander vertellen? vroeg zij opeens zoo snel, alsof zij met een vaart die weinige woorden uitbracht.

Hij was met die vraag bijzonder ingenomen en vroeg of liy haar iets zou vertellen over — nu, over het licht?

„Dat is goed; over het licht," antwoordde zij. Klonk daar niet

iets spotachtigs in haar toon?

Hij begon zeer dapper, maar recht helder maakte, hij de zaak niet voor haar. Eerst, toen zij op haar haastige manier eene nadere opheldering vroeg, gevoelde hij dat hij haar die niet kon geven; hij was in zijn onderwerp niet genoeg thuis. „Neen, laat ik je 'dan liever het slot van „Jeanne d'Arc" vertellen; je weet

gisteren zijn wij daarin gestoord."

„Ja, ja; best; laat ons Jeanne d'Arc nemen,' zeide zij een

weinig ondeugend lachend.

Wil je dat liever niet —?"

„Toch wel: zeker!" Dit zeide zij op vriendelijken, ernstigen toon, alsof zij het voorafgegane wilde goedmaken.

En nu verhaalde hy het einde der geschiedenis van Jeanne d'Arc, volgens een nieuw verschenen werk, dat hij van haar vader had geleend. Dit was juist iets voor hem. Zijn Vestlandscli, eenigszins zangerig dialect gaf aan de voordracht iets zwevends;