Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft, wat het vasten aangaat, de erfenis aanvaard van het Jodendom.

In dit verband wijzen wij tevens op het in den Islam voorkomend gebruik, gedurende de maand Ramadhan een strenge vasten te houden. Bij de Sabiërs werd veel gevast.1)

Voor ons doel van meer belang is het feit, dat het verschijnsel zich heeft voorgedaan in de wereld van Griek en Romein, en wel vóór het Christendom en onafhankelijk van het Jodendom. Hoewel do bewijsplaatsen voor het voorkomen van vasten bij de genoemde volken niet zoo talrijk zijn, als men allicht zou verwachten, de voorhanden gegevens spreken te duidelijk dan dat de hier neergeschreven bewering aan twijfel onderhevig zou kunnen zijn. Vooral bij de Mysteriën bekleedt het vasten een onmiskenbaar belangrijke plaats. 2)

Wat Egypte betreft, zijn de bewijzen voor het voorkomen van onzen ritus niet zoo voor het grijpen; dat men ook hier dagen of gelegenheden kende, waarop of waarbij gevast werd, schijnt boven bedenking verheven. 3)

In de bronnen voor de kennis van den Perzischen godsdienst wordt het vasten bestreden. 4)

« '

') Vr'. I). Chwolson, die Ssabiër und der Ssabismus, St. Petersburg 1856, II S. 6, 32, 71—76, 497, 500.

2) Real-Encyclopadie der Christlichen Alterthümer, von F. X. Kraus, Freiburg (i. B.) 1882, art. Fasten; Allgemeine Encyclopadie der Wissenschaften undKünste,etc. von J. S. Ersch und J. G. Gruber, 1845, art. Fasten; F. Byron Je von s, An Introduction to the History of Religion, London, 1896, p. 365.

*) Herodotus 11:40; Real-Encycl. der Chr. Alt. von F. X. Kraus, art. Fasten; Her bert Spencer, A System of Synthetic Philosophy, vol. VI. The principles of sociology, London, Edinburgh 1877, vol. I, p. 286.

4) VendidHd, Farg. 4:47 v. 9 vg. vertaling van J. Darmesteter (Annales du Musée Guimet, 22ste deel) II p. 61 noot 34, p. 62 noot 39 5 Sacred Books of the East, vol. 24 p. 348

Sluiten