Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hun geweten, de Herv. Gem. te Amsterdam van de moderne leer pogen te zuiveren, in een ongunstig licht te stellen, en hen te doen uitlachen door het groote publiek.

Van die zijde is dan ook niets anders te wachten. Als de schrijvers der liberale bladen over de dingen der kerk spreken, voelt men dadelijk hoe weinig bevoegdheid zij hebben om in deze zich te laten hooren, en hoe zij oordeelen als blinden over de kleuren. En wat voorts de uitkomst van de tegenwoordige spanning zij, dit zal, dunkt mij, meer en meer aan het licht komen, dat gereformeerd te willen zijn in de practijk van het kerkelijk leven en de Ned. Herv. Kerk te willen bijeenhouden, zaken zijn, die elkander uitsluiten en niet kunnen bestaan.

De leer in de Herv. Kerk vrij. Maar in het kerkbestuur is men gebonden aan de reglementen. Zoo was het sinds 1816. De vraag, die nu aan de orde is, zal beslissen of het in de toekomst zoo blijven zal.

15 Januari 188G.

Waarde Vriend !

Eerder dan verwacht werd is het kerkelijk gezwel te Amsterdam doorgebroken. Eigenlijk, of juister gesproken, is het niet doorgegaan maar doorgesneden.

Nauwelijks had ik de copie van mijn laatsten brief verzonden, of daar vernam ik, dat het Classicaal bestuur van Amsterdam een tachtig leden van den algemeenen kerkeraad, waaronder vijf predikanten, provisioneel had geschorst, de Nieuwe kerk door de politie bezet was enz. enz.

Ieder, die het hoorde, klonken de beide ooren. Want buiten den kring der ingewijden had niemand op dit oogenblik zoo iets verwacht.

Wel hadden enkele predikanten, in de laatste weken, de gemeente voorbereid op een mogelijke schorsing, maar ieder dacht, dat dit zag op de weigering, om te gehoorzamen aan de bevelen der Synodale commissie inzake het afgeven van attesten van goed gedrag aan hen, die elders belijdenis wenschten te doen. Doch de termijn daartoe gesteld was nog niet afgeloopen.

Sluiten