Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geweest. Kleine vervolgingen wegens bedreiging kwamen voor, maar geen enkele wegens mishandeling. Dit getuigt sterk voor de rust, als eenige duizenden arbeiders gedurende vier maanden staken. Want aan den goeden wil der justitie ontbreekt het niet in Saksen.

Onder deze omstandigheden kan men zich den indruk op de arbeiders voorstellen, toen de burgemeester Beckmann, die in een fabrikantenfamilie getrouwd is, en gedurende al dien tijd geen voeling met de arbeiders hield, eensklaps dertig extra gendarmen liet komen, en toen de Saksische Landdag tienduizend mark voor militaire hulp voteerde. Het vergaderen werd den arbeiders verboden: er was een staat van beleg zonder voorafgaande verstoring der orde, en zonder ernstige reden om zulk eene verstoring te vreezen. De bedoeling is duidelijk. Er zijn onder vele duizenden arbeiders altijd wel zwakke broeders; kan men dezen schrik inboezemen en aldus oneenigheid onder de stakers brengen, dan zou het mogelijk zijn de staking te breken.

Maar de Duitsche arbeiders laten de broeders niet in den steek en ondersteunen hen rijkelijk. Alleen de Leipzigers zonden honderdduizend mark. Dit was het mooiste getal, maar het komt van alle kanten.

Kerstmis naderde, het feest dat alom in Duitschland vroolijk wordt gevierd. De Duitsche arbeiders maakten zich gereed om voor oud en jong wat opwekkends naar Crimmitschau te zenden, en in zeven lokalen zou het Kerstfeest door de stakers met vrouw kind worden gevierd, De kerstboomen zouden wèl voorzien zijn, daar zorgden de arbeiders van heel Duitschland voor. Na meer dan vier maanden van een pijnlijk leven, want de steun geeft toch niet meer dan het allernoodigste, zou er een avond komen van licht en vreugde.

Maar het gezag waakte. Dat Kerstfeest zou zeker ook een moreele werking hebben en nieuwen moed geven aan de stakers. En dat was niet in het belang der fabrikanten, en dus niet naar den zin der overheid, die immers door steun

Sluiten