Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Indien ik er in hare plaats niet in had voorzien," ging hij voort, „weet gij wel, melieve, dat gij mij door uw pseudoniem haast in conflict zoudt gebracht hebben met zekeren ambtenaar, die in het geheel niet railleert met dergelijke overtredingen? Ik, die gehouden ben de wet, alle wetten te handhaven?"

„Aan zoo iets heb ik waarlijk niet gedacht," betuigde ik in verlegenheid.

„Dat verwondert mjj niet! daarin zijn ze elkander allen gelijk, dje vrouwen, van de eenvoudigste tot de schranderste; ze voeren haar invallen uit, dwars door alle barricades heen, door de statuten en reglementen opgeworpen, waarvoor wjj mannen eerbiedig blijven staan; een burgerlijke stand, eene politie, wat heeft men daarmee te maken, waar bemoeien die zich mee, niet waar? Als de dames haar gang willen gaan, en als zij zich dan in moeilijkheden gewikkeld hebben, klagen zij over willekeur en tirannie."

„Maar ik wist heusch niet..."

„Juist, zoo is het; zij weten er nooit iets van. Het zou waarlijk goed zijn, als men de jonge dames eens een weinigje letterwijs maakte in het code; dat zou haar minstens evengoed te pas kunnen komen als de mythologie."

De toon, dien mjjnheer nu aansloeg, beurde mij geheel op uit mijne verlegenheid. Hij had willen afrekenen, maar hij deed het schertsend en als spelend; dat gaf mij moed om te antwoorden.

„Ik erken dat ik het code nooit heb ingezien, maar zoo u het verlangt, zal ik er met Mathilde mijne studie van maken; alleen reken er op, dat er een weegeroep over emancipatie in uwe salons zal opgaan."

„Het zou in de studiekamer kunnen blijven," antwoordde hij glimlachend; „een onder-onsje: het zou toch het eenige niet zijn, want gij begrijpt wel, dat van hetgeen nu tusschen ons besproken is, niets naar buiten moet komen," eindigde hij met zekeren ernst.

„Niets naar buiten? dat hoop ik wel! maar toch, ik heb nu haast om ook mevrouw dat vertrouwen te schenken."

„Dat moet gij niet doen; nóg niet; geloof mij. Als vertrouwen komt die bekentenis toch te laat; gij moet nu voor haar als voor iedereen Renée Berthier blijven, minstens tot wij naar buiten

Sluiten