is toegevoegd aan je favorieten.

De hut van oom Tom

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geen gedenkteeken wijst de laatste rustplaats aan van Oom Tom; maar hij heeft er ook geen van nooden. Zijn Heer en Meester weet waar hij ligt, en zal hem onsterfelijk doen ontwaken, om bij Hem te wezen, wanneer Hij in zijn heerlijkheid zal verschijnen.

Van de overige personen en karakters, welke wij in dit verhaal hebben ontmoet, heb ik niets bijzonders meer mede te deelen, behalve dat ik nog met eenige woorden van miss Ophelia en Topsy spreken moet, en dat wij George Shelby vaarwel zullen zeggen.

Miss Ophelia nam Topsy met zich naar haar eigen woning in \ ermont, in den beginne tot groote verbazing van haar stemmige, alles zoo nauwkeurig wikkende en wegende vrienden en bloedverwanten. Aanvankelijk beschouwden zij Topsy als een zeer zonderlinge, overbodige vermeerdering van hun zoo wel ingerichte en geregelde huishouding; maar miss Ophelia was zoo gelukkig bij haar gemoedelijk pogen om haar plicht ten opzichte harer kweekelinge te vervullen, dat het kind zich spoedig de gunst van de geheele familie en de nabuurschap verworven had. Toen zij tot jaren van kennis was gekomen, ontving zij op haar eigen verlangen den heiligen doop en werd alzoo een lid der Christelijke gemeente van die plaats, en zij betoonde zooveel verstand, werkzaamheid en ijver, zoo veel lust om het goede in de wereld te doen, dat zij ten laatste aangeprezen en ook aangenomen werd als zendelinge bij een der afdeelingen in Afrika, en ik heb gehoord, dat dezelfde werkzaamheid en vindingrijkheid, die zij vroeger in haar kindsheid bij al haar handelingen betoonde, thans op een betere en doelmatiger wijze wordt aangewend tot het onderwijzen en opvoeden der kinderen van haar eigen vaderland.

HOOFDSTUK XXIV.

DE BEVRIJDER.

George Shelby had zijn moeder enkel met een paar woorden geschreven, op welken tijd zij hem tehuis terug kon verwachten. Hij had den moed niet, om over het tooneel van den dood zijns ouden vriends melding te maken. Hij had het verscheidene malen beproefd, en had er zichzelf maar zooveel te meer door geschokt. Telkens verscheurde hij het papier weder en was hij genoodzaakt, zijn tranen af te drogen, en het een en ander bij de hand te nemen om weder eenigszins tot rust te komen.

Er heerschte een vroolijke drukte door geheel het huis van mrs. Shelby op den dag, dat de jonge masser George tehuis gewacht werd.