is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waardoor de opmerkzaamheid van de Spanjaarden geheel werd afgeleid. Nu werden de bootjes gebruikt om de gevangen Spanjaarden in veiligheid te brengen. De aanslag was gelukt zonder dat de Zweden er een man bij hadden verloren.

Met behulp van dit kleine fort midden in den stroom zou het niet moeilijk vallen ook de andere helft van den stroom over te steken.

Doch daar klonk van de vesting Ehrenfels lang klagelijk trompetgeschal. Niemand kon hertog Bernhard antwoorden op de vraag wat dit signaal had te beteekenen. Onverwijld liet dus de hertog zich vergezeld van Berthold naar deu oever roeien, waar hij Olger Tott op hem vond wachten met het bevel terstond op Frankfort af te marcheeren daar men in die plaats Zweedsche hulp dringend noodig had.

De Zweedsche generaal Horn, die door den koning tot bescherming van Frankenland en de Zuid-Duitsche protestantsche steden tusschen Würzburg en Hamberg was achtergelaten, zond dringend om hulp omdat generaal Tilly, nadat deze zich langzaam in Westfalen had hersteld, met een groote overmacht op Neurenberg aftrok. Deze vrije rijkstad en machtige handelstad de „koningin van Zuid-Duitschland" die met den Zweedschen koning terstond na den slag bij Leipzig een offensief en defensief verbond had aangegaan, mocht door Gustaaf Adolf niet in den steek worden gelaten.

„Daar heb je het weer," mopperde Berthold „overal waar ik tegenwerking ondervind, is Tilly weer in het spel. Had hij niet een week kunnen wachten, totdat wij Mainz hadden bereikt, want de algeheele overtocht zou nu niet meer mislukt zijn."

Nog meer ergerde het Berthold en niet minder hertog Bernhard, dat reeds twee dagen later, nog eer zij Frankfort hadden bereikt, een tegenbevel van Gustaaf Adolf kwam. Ook dit was weder de schuld van Tilly.

„Het leger van de Ligue smelt als sneeuw voor de zon !" liet Horn weten. Tilly moest van zijn plan afzien om de stad aan te vallen, hulp was dus niet meer noodig.