is toegevoegd aan uw favorieten.

De chemische artikelen van de vierde uitgave der Nederlandsche Pharmacopee (anorganische gedeelte)

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Trisulfuretum kalicum.

Dit artikel is ten opzichte der Ed. III geheel onveranderd gebleven. De eenige opvallende wijziging in de redactie is de formuleering der identiteitsreactie op kalium, die in een meer quantitatieven vorm is gebracht.

Nitras kalicus.

Naast de oplosbaarheid bij 15° moge vermeld worden dat die in water bij lOOo bedraagt 1 : 0,4 (Americana).

Het smeltpunt is 353°, dus vrij wat hooger dan van Natriumnitraat.

Van de beide door de Ed. III aangegeven identiteitsieacties op kalium i3 de eenvoudigste (violetkleuring der vlam) vervallen en alleen de precipitatie van kaliumbitartraat behouden.

Bij dit kaliumzout (niet bij bromide en jodide) is een reactie op natriumzout nieuw ingevoerd, welke echter oneindig veel strenger is dan de analoge reactie op K als verontreiniging van Na-zouten. Dat de vlam in het geheel „niet geel gekleurd" wordt is van geen enkel handels kaliumzout te verwachten. Deze eiscli moet stellig verzacht worden tot: „het kaliumzout mag een niet lichtende vlam slechts voorbijgaand geel kleuren", een eisch die vaag is, maar moeilijk scherper te formuleeren is. We bezitten geen andere onafhankelijke reacties op Na naast K dan de vlamreactie. Een methode ter mikrochemische opsporing van nog 1 pCt. Na zout in K zout is door mij aangegeven in Pharm. Weekbl. 1902, bl. 577.

De reactie op chloride is uitgebreid met eene op perchloraat, doordien met zilvernitraat eerst na gloeiing gereageerd wordt. Toch blijft chloride de verontreiniging van het meeste belang en men zal zich in de praktijk dus van deze door de eenvoudige reactie met zilvernitraat op de hoogte stellen alvorens tot de gloeiing over te gaan. Het door die bewerking opgeleverde chloride kan trouwens ook van chloraat afkomstig zijn, waarop de Duitsche en Amerikaansche Pharmacopeën nog eene afzonderlijke reactie met sterk zwavelzuur instellen, waardoor bij aanwezigheid van chloraat geelkleuring optreedt.

Eventueel perchloraat zou afkomstig moeten zijn van deze verontreiniging die in Natriumnitraat (zie aldaar) voor kan komen en bij de dubbele omwisseling (conversie) met kaliumchloride in de kalisalpeter zou kunnen overgaan. De consequentie van deze redeneering is evenwel dat ook de andere verontreinigingen die we bij Natriumnitraat aantroffen (n. 1. jodaat, jodide, bromide) ook hier in kaliumnitraat zouden kunnen voorkomen. De overeenkomstige alinea missen we evenwel bij dit artikel.

Chloras kalicus.

Het artikel is, ten opzichte der Ed. III, zeer weinig veranderd.