is toegevoegd aan uw favorieten.

De architectuur in hare hoofdtijdperken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van waterbeschadiging door windslag bestaan. Vandaar de poging om de schuine deklijst van den luchtboog als open afvoerkanaal te gebruiken en liet 1 egenw atei, aanvankelijk door en later ter weerszijden van liet contrafort te loozen. In Parijs (tig. 134) is dit op twee plaatsen geschied en ook aan de kathedralen van Reims, Amiens e. a. Van algemeene toepassing is dit systeem echter niet geworden wegens practische bezwaren als, gevaar van bevriezing der ingemetselde

gedeelten, en beschadiging der essen tieele constructieorganen, den luchtboog en het contrafort.

Uit bovengenoemde gegevens hebben zich de karakteristieke Gothische muurbekroningen ontwikkeld. De kroonlijsten van Parijs belmoren tot de schoonste van het tijdvak. Zij zijn van duidelijke werking. Krachtig verheffen zich de vol verlichte, strak geteekende knop- en bladrijen, rustig afgesloten door de schaduwrijke deklijst op den stillen achtergrond der hollijst. De levendige uitdrukking van dit gedeelte wordt versterkt door de fijne schaal der balustrade, die, als borstwering, van manshoogte is en zelden hooge re afmeting verkrijgt ').

Eigenaardig bij Parijs n „ .. „ , „

t143. Isotre-Dame te Parijs. Groteske figuren aan (tig. 134) is de tandvormige den torenomgang.

versiering, die onder de kroonlijst den bovenmuur omsluit. Het motief, een herinnering aan den Romaansclien tijd, was hier nog mogelijk wegens de muurhoogte die in de vroegGothiek tusschen de ramen en de kroonlijst bestond.

hvenals l>ij de raamteekening is ook bij de balustrade het verloop van

') Uitzondering vormen o. a. de reeds genoemde balustrades van Reims, die niet minder dan 4 M. hoog zijn en geheel het karakter van een galerijbekroning hebben. (Zie: J. Gailhaband. Die Baukunst des 5ten bis 16ten Jahrhunderts, Band IV).