is toegevoegd aan uw favorieten.

De Prinses Orsini

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eener avontuurlijke liefde vreest - zeker niet voor u als uw hart noodig heeft te vergeten, om der nieuwe Heide geen onrecht te doen ..

„Neen, Mevrouw! neen," riep de Sainbertöt levendig; iiwat zou mijne liefde voor Diana zijn, zoo die bezwijken kon op zoo lichte proef?"

"Die is dan wel ernstig, wel diep!"

„Zoo ernstig, zoo waar, als mijn geloof aan God!" hernam de jonkman plechtig, en toen zij hem met twee verwonderde oogen aanzag, vervolgde hij: „Ja Mevrouw! dit is een woord, dat niet meer in den mond der jongelieden van mijn tijd wordt gehoord vooral niet luid uitgesproken, en toch, ik durf het zeggen bij u, en ik zou het luid herhalen, overal, waar het kon noodig zijn ..

„Met zulke gevoelens is het vreemd, dat gij geene fortuin hebt gemaakt aan het tegenwoordige Fransche Hof. Maar wij spraken van uw minnehandel met de Prinses Farnese," vervolgde zij met een lichten sarcastischen glimlach, „en hoezeer het u pijnlijk schijnt, ik moet daarop terugkomen, omdat het eene van de redenen is, waarom ik u spreken moest."

„Als het zijn moet, Mevrouw de Prinses!" hernam de Graaf, met eene poging op zich zeiven, om bedaard te blijven; „maar ik had in dit onderhoud aan niets willen denken dan aan de groote en belangwekkende" vrouw, die Spanje bestuurt, en die mijne beschermster moest worden; niet aan de verschrikkelijke CamareraMajor, die een schoonen droom verstoorde."

„Een romanesken, Mijnheer! zooals er sedert de dagen van Tasso •") nog niet weder was gedroomd."

„En die, gestoord, de teedere jeugd vergalde van eene arme jonkvrouw, die geen minder medelijden verdiende, omdat zij Vorstin was."