Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zorg eener gouvernante toevertrouwd, haddet gij hem vrije beweging in de open lucht gegund, en hem met knapen van zijn jaren laten spelen en worstelen, in plaats van hem geleerd met nietige bezigheden den tijd te duoden, en opgeschikt als een oud mannetje met de bonne te laten wandelen, baddet gij hem niet beknord, omdat er aarde aan zijn handen of een gat in zijn veel te nauw kleed was, dan zoude dat verwijfde waanwijze knaapje, dat thans bleek als een doode u allerhande kwaad van de dienstbode vertelt, eene vlugge frissche knaap geworden zijn, en gij zoudt u zoo zeer niet verwonderen, dat Lupus, twaalf jaren oud zijnde, een wolf doodde.

Doch om tot onzen peinzenden jongeling terug te konten, zullen wij hem nog eenige oogenblikken laten voortmijineren, ten einde daardoor des te beter gelegenheid te hebben, een kleine persoonsbeschrijving van hem te geven.

Lupus was twintig jaren, van middelmatige, doch welgevormde lichaamsgestalte; helderblauwe oogen blonken in zijn hoog gewelfd voorhoofd, dat door blonde lokken, welke in lange krullen tot op den schouder nederdaalden, overschaduwd werd. Zijn kleeding was een soort van bovenkleed van grof laken gemaakt, dat zijn gespierde armen en beenen ongedekt liet, terwijl een lang knijf tusschen den gordel van zijn kleed gestoken, zijn eenig wapentuig uitmaalcte.

„Bij Wodan!" zeide hij, „reeds verlichten de stralen

maan de toppen der boomen, en nog komt hij niet.

Wat mag hij my dan toch te zeggen hebben, dat

alleen deze plaats hem tot spreken geschikt voorkomt ?

Doch ik geloof, dat het niet van veel belang zal zijn;

l*

Sluiten