Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1 roggebrood 5 st., wittebrood 2 st. . . o—5—o.

Nu en dan ook:

2 pond suycker, 28 stuivers 1—8—o.

5 sitroenen, 54 stuivers 2—14—o.

Aldoor is de levensstandaard omhoog gegaan, maar in de laatste halve eeuw heeft het menschdom in dit opzicht reuzenschreden gemaakt.

Terugkeeren? De behoeften inkrimpen?

Als men dat voorstelt, komt er toorn op menig gelaat.

De maatschappij zal niet terugkeeren, maar de sterke zal weten, welken weg hij in dezen te kiezen heeft. De levensstandaard is eene keuze. Men kan zijne huishouding grootscheeps opzetten, maar ook eenvoudig. Men kan zijne kinderen weelderig opvoeden, zoodat ze ten laatste met niets meer blij te maken zijn; maar men kan hun ook het overdadige en onnoodige zonder schade onthouden; men kan ze gewennen aan zijde en fluweel, maar ze ook bescheiden en naar het seizoen kleeden, zonder hen daardoor ongelukkig te maken. De eischen, die de kinderen eenmaal aan het leven stellen en van wier bevrediging hun meerder of minder geluk in de wereld voor een groot deel afhangt, zijn een gevolg van de keuze der ouders.

De keuze van een nederigen levensstandaard is voor een in ruimte en overvloed opgevoeden vader gewis moeielijk; 't is voor hem eene dagelijksche opoffering, een afstanddoen van genietingen, waaraan hij gewoon is, in schijn zelfs menigmaal eene onhartelijkheid, eene hardvochtigheid tegenover de kinderen. Voor de kinderen echter is het de grondslag der latere tevredenheid, de bouwgrond voor toekomstige welvaart. Wat eene opoffering was voor den vader, zal eene kracht wezen in en voor het kind.

Sluiten