is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit grauwe nevels

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

merde in teederen naglans over zijn eerste, vreugdevolle feestdagen ginder verre ; lang reeds sliepen zijn ouders in dien dorren grond ; zijn broer, een landbouwer, slaafde er nog immer in de schaduw van den nederigen kerktoren. Hoe mal toch aan die dingen te denken ! 't Was om lusteloos te worden ! Spijtig schudde hij het hoofd, regelde in trouwe volgorde zijne bezoeken, en, als eerste herwinning op zijn zeurend droomen, keerde hij op zijn stappen terug naar de Sailors'rest, waar hij de zusterszendelingen hoogtijd ging wenschen.

Daar, in de halve schemering der stille kamer, zijn hoed draaiend tusschen de zenuwachtige vingeren, zat hij ongemakkelijk en antwoordde hij bedeesd op de vragen van Tilda, de lange zendelinge. Deze leunde tegen het harmonium, de grijze, halftoegeknepen oogen belangstellend en onderzoekend op hem gericht. Zij sprak bemoedigende woorden vol goedheid, over den grooten feestdag, over het kristenkindeken dat, honderden jaren geleden, ter wereld kwam als zoenoffer voor de zonden der menschen. Haar matte, onbewogen stem klonk slijpend-langzaam. Beloven moest hij 's avonds weer te keeren om het kerstfeest, om de herdenking dier heugelijke