is toegevoegd aan uw favorieten.

Noord-Hollandsche menschen en dingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

last, dien hem dat veroorzaken zal, waarop de knecht niet gehouden is meer te zeggen dan: „Ja, dat is nu zoo." Wat belieft u? Zijn de knecht en de dienstmaagd niet ieder een mensch? En zijn de baas en de vrouw wat anders dan ieder een mensch ? O, grootmeester der schilderkunst, schilder mij een gouden troon, waarop een mensch gezeten! Hoe gij den mensch maalt, komt er niet op aan, maar schilder mij den troon vooral zeer schitterend van goud. En bied dan dat gewrocht aan aan het snoezige museum van Edam of aan dat van Hoorn, opdat wij derwaarts bedevaarten mogen houden als naar het symbool van ons menschen-eerend

Noord-Holland.

De eerbiedige schroom, waarmede onze menschen elkander wederkeerig ontzien, mag roerend heeten. „Hadden de menschen bij ons maar zulk een eerbiedig opzien tot God als zij jegens elkander betoonen!" moet de schoenmaker kort geleden gezegd hebben. Doch de schoenmaker heeft altijd wat, en is fijn. Welk ander oord is er, waar men, gelijk in de meeste van onze dorpen en stadjes, vragen kan: wat is het onderscheid tusschen den gemeenteraad en den kerkeraad? en waar het antwoord daarop mag luiden: daartusschen is géén onderscheid dan hoogstens, dat de voorzitter van den kerkeraad de vergadering begint en besluit met een gebed, en de voorzitter van den gemeenteraad niet; maar het lidmaatschap van beiden bestaat gelijkelijk in een