Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'n wannelepper d'r op gezet en zien éénen èrm onder de jas gehouwen, as-of-i 'm kwiet was. Tegen 'n uur of acht 's wienters 's aoves was-t-i toe bij Jaonus op te deur komrae kloppen en ha geroepe:

„Is taor iemes binne?"

„Wie bèn-de?" ha Jaonus deur 't sleutelgat hen gevraogd.

„Ikke!"

„Wie is ikke?"

„Ikke!"

„Wie is ikke dan?"

„Ikke! 'n Kèl. Hed-de gij ok slaopes veur mien? Die boere-hengste hier hebbe mien 'n gat ien de kop geslaogen en nou kan 'knie wiejer en nou wou k gèrn onderdak bij ou veur van de nacht."

„Kèl" zei Jaonus en meteen makte-n-i de deur los „ik heb hier gin achter-uut en gin strooi en gin bedstei. Niks. Wa zou-de hier komme slaope?"

„k Wil-der tóch ien!" had te schuumerd toe geschrèkt en was te deur binne gedronge.

„Wat?" schrèkte Jaonus weerum „d'r uut zul-de!" en hij viet te jong bij de kraog, gaf 'm 'n fleer urn de kop en kwakte-n-um tege de grond. Gaauw miek-ti de deur weer toe „mar had nog wel 'n

Sluiten