is toegevoegd aan uw favorieten.

Alle de werken.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

234- LOFDICHTEN OP

De Graeven op 't fchavot, en d' Edelliên aen 't vlughtei:

Hier 't vier des Martelaers: de wetten daer aen 't zuchten:

De Kerken gins in last, geplondert van cieraet:

Geloof en brein gefplist: gedeeHen raedt en Staet.

't Verbond befwooren, en lichtvcerdigh weêr gebroken.

Hier quaed berokkent: daer gefponnen: gins gewroken:

Verkrachte kuischheid, en vermoorde onnozelheid:

Verraed en oproer: 't juk de (leden opgcleit:

Maer wat verpijn ik mij u all' d' ellend te noemen:

Eer tel ik 't oeverzand, en al de lentfche bloemen.

Ook is mijn wit alleen te noopen uwen geest,

Die op dees heirbaen draeft, en nijd noch opfpraek vreest:

Een' heirbaen die u zal geleiden na de Harren :

Terwijl, om fnood gewin, hier fuoodc zielen marren:

Die, als het domme vee, flaen d* oogen na beneên,

En hebben 't leven noch met mensch noch Godt gemeen.

O P

D' OUDE HOLLANTSCIIE GESCHIEDENISSEN,

beschreven door den heere

PETER SCIIRYVER.

H ier wandelt men in 't velt van sciiryvers fchrijfpapieren,

En ziet 's volks oirfprong aen den uitgang van den Rijn, De Katten nederflaen, vereent met Batavieren,

Befprongen van Rcmain, en vast aen hunne lijn; Tot dat helt Burgerhart bet juk der (lavernije

Durf fchuiyen van den hals, langs d' oevers aan den vliet. Van Rijn en Wacl en Maes, uit haet van dwinglandije,

En (luit het vrcêvcrbont, na hing gtleên verdriet.