is toegevoegd aan uw favorieten.

De padvinder; algemeen orgaan voor de Vereeniging "De Nederlandsche Padvinders", jrg 6, 1920, no 8, 1920

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

links van den rijweg en inde richting die zij reden Het was geen vast hcht, nu brandde ’t helder op dan wêer verflauwde hoewe! ’t op dezelfde plaats bleef Roger hield de hand ?j' 7 00gen,®n baarde onafgebroken naar de vreemde lam Opeens klopte zijn hart luid. Er was brand ' Of ’t scheiden Wasbon hi* lijkbaar niet ond7 ssa&r* ‘mi „Stop, stop, daar staat een huis in brand >“ Charles keerde zich half om en zag tot‘zijn verbazing M* Hii h>-W' «' remmen ..n’enTe«e dl ie'Sr„#en“"!" •>» l'i « «r kom De auto stond gelijk stil en Charles stapte uit • „Wel nu nog mooier", riep hii ’t is a* ahoe ben je in vredesnaam hier gekomen ?“ Stieren „Ik zal ’t u allemaal vertellen mijnheer" antwonrHHp de Jongen haastig, „maar kijk u eens, daar staat een huis m brand; we moeten gaan helpen." UIS worden/-663 ’* VUUr’ dat steeds grooter scheen te „Hemel! je hebt geluk”, riep Charles, er is een weg hier vlakbij, uie er heen voert“, Charles zette de auto opnieuw in beweging en reed ' de "ch.U"g van den brand. Hoe dichter zij naderden des te duidelijker zagen zij hoe ernstig ’t was ’t Was’ een met stroo bedekte schuur, vlak bij een huis en Ten boerderij. Een aantal personen liepen heen en weer met emmers water maar ’t was duidelijk dat ze niet me verstand te weik gingen om ’t vuur te blusschen „Uelukk'g is t huis nog niet aangetast" riep Charles en het de auto voor een hek dat naar de boerderij liep Neen" ' zef dTe Spr°ng 7er uit’ gevolgd door Hoger , „Neen , zei deze, „maarde wind is hierheen en ah ze met oppassen gaat ’t huis er ook aan". Eender opvallendste personen inde menigte was een schreeuwde 7 hulPe,oos en handenwringend „Help, help! waler! geeft water Rogers scherpe blik keek overal rond. Toen liep hii naar den man en zei op beleefden toon ■ 1 1 nl,’o+°U ’a n,e,t beter Z'in de lui ineen dubbele rij te plaatsen dan kunnen ze elkaar van hier naar de put de emmers aangegeven. Ik zou een ladder daar tegen ’t huis zetten en zorgen dat ’t vuur zich niet verspreid door voortdurend ’t „eten dak nat te houden. Oe zuh de schuur met meer kunnen redden maar wel ’t huis .„iSoidem" “rl°'e”!" a"e' ”* d' bon wist te Begrijpende dat de man zich ineen wanhopenden toe-Roger zkh° tot nU“el°°S V°°rbij ging’ wendde „Aan dien man hebben we niets", zei hij, „we moeten ! £okSnbet°P‘ °nS elge” h°Utje aan werk Saan> vindt u | „Zeker jongelief", antwoordde Charles, „beschouw mii 1 nu ook maar als een padvinder. Zooals je vooTielde S moeten we gauw een dubbele rij menschen vormen Ik zal een ladder zoeken. Als je er op aandringf zuhen'de ™uwe” le ook wj‘l, helpen, we hebben dus handen genoeg . Er waren drie of vier arbeidsters. c Roger snelde vlug, zooals iedere padvinder behoort te * zijn, weg om te bewijzen dat ’t motto, , wees voorbereid” h andere de leege, die door den man aan ’t eind bij de put

De Opdracht aai* de Stieren-Patroullle

„s haastig gevuld werden. Charles kwam met een ladder 5 Kfl" “E!f'S,e d,e' d“' «loipe, „je, den mets beters dan deze primitieve bewerking en we moeten dieeianTearke?eie h"06" !* ga een eindj/verdeTstTan e" 1 *ange, • daar> aan den v°et- Houdt ’t rieten dak t Rom aJfi J6 maar kan- wordt een aardig karreweilje“ speelde" rond ’ 7 ,adder °PI de vlammen peeiaen rond t dak van de schuur en bereikten biina den steenen muur waarboven ’t dak van de boerderij lag en waartegen de ladder geplaatst was. Binnen een paa? minuten was Roger druk bezig water over ’t dak te storten : te keus de leege emmers naar beneden werpend telwhi ] zorgde een zoo groot mogelijk gedeelte nat te houden ?„■ Sl^’ooiï ir',r Nu en d» ft»sfi n stukjes stioo inde lucht en kwamen vlak bij hem on heid zouerzi7nan’t 17 .da<*e,iik ,be§rePen, dat ’t dwaaSP nIL . 1 t water mde vlammen zelf te werpen Opeens kwam hij op een andere gedachte. Terwiif hii ju Heen emmer water leeggooide schreeuwde hij Charles A'S. wendende* belafhhTim ‘77 terUg en zich tot de helPers wenuenae, beval hij hun te doen wat Roger geopperd nad „Qaat een beetje uit elkaar, jullie daar“ zei hH ne van jullie vlug een plank zoeken om er op los te zijn"6 en’ me dUnkt' Cen Paar s,agen zullen al voldoende Nu de mannen flink bevolen werden, waren ze vlug zo° Baat ’t Htijd, in iedere levensomstandigheid L Enenda7ls zerkeargegele,Hd’ h°eWe' 'ang niet iederk-ider die de padvind^^onfwiklfeld/^eT^^vindef^oeTahijd’ £ * d*> a Ineen hoek van de binnenplaats lag een groote naai Wonke7dondercm1le Tannen ste,dg heetgepakfen spoedig krak t Va? op ’t vlammend gebouwtje kelde" Een gmót'p nn °u*en gedeelte van de schuur wantant ■K" / t openmg vertoonde zich aan den linkerkant; bij den tweeden slag brak ’t dak en viel de heele schuur m elkaar. Dadelijk werd de slok om zoo Ie geStaen lelt* ™rbl fse.l Roger klom de"adder afT ““ de menigte„Nog meer stokken!" riep hij, „we zullen ’t vuur wel onder krijgen en nu ook water op de vlammen En opnieuw werden zijn bevelen stipt uitgevoerd De dappersten hadden harken en bezems gehaald en begonnen het vuur uitte slaan, terwijl het watfr over de bekroond elna^r'"" ;-ni? ,ang daarna werd hun werk i, , tw'ntl& minuten was het gevaar voor verspreiding geheel onderdrukt. De mannen konden wat van hun zwaren arbeid uitrusten en Roger zonk bijna in elkaar van vermoeidheid en overspanning. Charles stond naast hem en hijgde als een hardloper, terwijl het zweet me stralen over zijn berookt gezicht liep. |en°kWnISmp;e-i 1 ”datis wat ie noemt zwaar werken." nu k,em meisje kwam met een kom melk aandragen „Dit stuurt moeder u“, zei ze tot Roger, die met graagte' Marhïmmtoe.erSnaPering °pdr°nk- °°k de boer ze» kwfm „U< weet niet hoe ik u moet bedanken, jongenheer" zei h j. „Ik moet bekennen, dat ik half versuft van den schrik verzekerd."*6 heb“ hUiS g6red C” de -huur was gelukkï „Dat is best," zei Roger vroolijk. „Oe ziet, ik ben een

236