is toegevoegd aan je favorieten.

Jaarboekje, 1929, 01-01-1929

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dienst aan de school bij iemand zonder ervaring. Het geeft wel een eigenaardige kijk op de manier, waarop sommige besturen met de onderwijzers omspringen, of, misschien moeten we zeggen: voetballen! We willen hopen, dat de Commissie van Beroep, die binnenkort in dit geval uitspraak moet doen, het ontslag zal vernietigen in het belang van de betrokken kollega, van de school en van 's Rijks schatkist, die niet onnodig met de uitgaven voor een wachtgelder bezwaard behoeft te worden.

In enkele gevallen van kleine „wrijving" is door het opvolgen van advies een groter konflikt voorkomen.

In verschillende zaken mochten we weer ervaren, wat een gelukkige keuze het H.B. indertijd heeft gedaan met Mr. Bruch tot Rechtskundig adviseur der Unie te benoemen. Het woord van lof en dank, dat we gewoon zijn hem jaarlijks aan het eind van dit „was-lijstje" te brengen, is meer dan een beleefdheidsfrase en we verwachten, dat Mr. Bruch straks bij de behandeling van zijn onderwerp on onze Algemene vergadering wel bemerken zal, hoezeer zijn optreden algemeen in de Unie gewaardeerd wordt.

★ ★ ★

„Hier kon het punctum staan." En nu is het wel mogelik, dat hier en daar ook oren zijn, die evenals de toehoorders van Staring na het laatste woord nog graag een „laatster" wilden horen. Maar.... daarvoor moeten ze dan 28 Desember maar naar Utrecht gaan. Onze landdagen winnen ieder jaar aan belangrijkheid en betekenis voor het Uniestreven. Maar niet door hen, die er nooit komen!

Vrienden, er is hard gewerkt in het achter ons liggende jaar. Dankbaar erkent het Hoofdbestuur daarbij, dat het van verschillende leden en afdelingen bij die arbeid veel steun heeft mogen ondervinden, dankbaar bovenal, dat we gezegend werden door Hem, zonder Wiens hulp de bouwlieden tevergeefs arbeiden.

Het begin van dit verslag spreekt van nieuw leven, van frisse bloei.

Misschien zal iemand, die de betekenis van de Unie en haar streven niet kent, hier met een cynies gebaar de schouders ophalen en spottend zeggen: „Twede jeugd!" Och, u weet wel met zo'n knipoog en glimlach, die de gedachte aan „lippenstift en rouge" wekken. Maar die hebben het mis. Zoals ze het altijd mis hebben, wanneer ze over de Unie oordelen.

Neen, het is niet iets kunstmatigs, wat tans in ons Unieleven