is toegevoegd aan uw favorieten.

Erfpachtsuitgifte op Java voordracht aan de Nederlandsch-Indische Bestuursacademie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te houden met overwegingen van economischen en politieken aard, uit hoofde waarvan het wenschelijk kan zijn om woesten grond te reserveeren in het belang van de inlandsche bevolking of van den Lande.

Onder deze overwegingen neemt de vraag of de in erfpacht uittegeven gronden al dan niet benoodigd zijn voor de uitbreiding van den inlandschen landbouw, de hoofdplaats in.

Men zou de vraag kunnen stellen of, waar het grootlandbouwbedrijf — dat voorloopig nog wel hoofdzakelijk in Westersche handen zal blijven — den grond meer productief weet aan te wenden dan de inlandsche landbouwer, 't voor de volkshuishouding in haar geheel niet voordeeliger zou zijn om de resteerende woeste gronden zooveel mogelijk ten behoeve van dat bedrijf beschikbaar te stellen, n.1. zonder grond ten behoeve van de uitbreiding van den inlandschen landbouw te reserveeren.

Doch dan ziet men over het hoofd dat uit een ethisch en politiek oogpunt zoodanige beschikking onverdedigbaar zou zijn.

Tegenover een inlanderskolonie als Java, met een in hoofdzaak landbouwende bevolking, is het n. m. m. juiste standpunt ingenomen, dat geen beschikking over woeste gronden ten behoeve van het groot landbouwbedrijf plaats heeft, zonder dat in de eerste plaats met de tegenwoordige en toekomstige belangen van den inlandschen landbouw wordt rekening gehouden.

De plaatselijke ambtenaren die hieromtrent in eerste instantie hebben te adviseeren, wier advies veelal het grootste gewicht in de schaal legt, staan hier voor een uiterst netelig vraagstuk. Eene oplossing welke hout snijdt is voor hen des te moeilijker, omdat de uitgifte te hooi en te gras plaats heeft, zonder dat vooraf wordt vastgesteld in welke richting de ontwikkeling der betrekkelijke streek zal worden geleid.

Bij de door mij aanbevolen wijze van erfpachtsuitgifte